ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ

Το λαθος  των επιστημονων ειναι οτι  αγνοουν τις δυο  ενεργειες, την υλικη και την πνευματικη.
Λενε πως ολα ειναι υλικα και πως ολα πηγαζουν απο την υλη. Το ελλατωμα των θεωριων τους  ειναι  οτι αρχιζουν απο την υλη   αντι απο το  πνευμα.  Εφοσον η υλη  προερχεται απο το πνευμα, απο μια αποψη το καθε τι ειναι πνευματικο. Η  πνευματικη ενεργεια  ειναι η πηγη και μπορει να υπαρχει  και χωρις  την υλικη ενεργεια. Η  υλικη  ομως  ενεργεια δεν εχει υπαρξη  χωρις την πνευματικη ενεργεια. Σωστο ειναι  να πει πως το σκοταδι αρχιζει απο το φως, οχι οτι το φως αρχιζει απο το σκοταδι.. Οι επιστημονες  νομιζουν πως η συνειδηση προερχεται  απο την υλη.Στην πραγματικοτητα, η συνειδηση παντα υπαρχει, αλλα οταν καλυφθει  η υποβιβασθει απο την αγνοια, ειναι μια μορφη ασυνειδησιας.
Ετσι  "υλικο" σημαινει λησμοσυνη  του  Θεου και "πνευματικο" σημαινει πληρης συνειδηση του Θεου.Το σκοταδι προερχεται απο το φως. Οταν το φως δεν ειναι ορατο, τοτε ειμαστε στο σκοταδι. Δεν μπορουν  βρεθουν  συννεφα στον ηλιο. Αυτο θα ηταν εναντια στη φυση του ηλιου. Με την ενεργεια ομως του ηλιου δημιουργουνται  παροδικα αλλα πραγματα, οπως η ομιχλη. τα συννεφα και το σκοταδι. Αυτα  τα δημιουργηματα ειναι παροδικα, αλλα ο ηλιος παραμενει.Ετσι  και η υλικη φυση ειναι παροδικη, ενω η πνευματικη φυση ειναι διαρκης.Συνειδηση  του Θεου σημαινει να βγεις εξω απο αυτη την παροδικη φυση και να αποκτησεις διαρκη, πνευματικη φυση. Κανενας στην πραγματικοτητα δεν θελει αυτην  την παροδικη φυση: Σε  κανενα δεν αρεσει  αυτη η συννεφιασμενη  ατμοσφαιρα..


Σριλα   Πραμπουπαντα
Η ζωη προερχεται απο τη  ζωη.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ - ΜΑΧΑ-ΜΟΥΝΤΡΑ

                                  Στροφη   1
Λαμα  και Βουδες των ενεργειακων πεδιων των Γινταμ, Βουδες και Μποντισατβα των δεκα κατευθυνσεων και των τριων χρονων, σκεφτειτε μας φιλοστοργα  και δωστε την ευλογια σας για να πραγματοποιηθουν οι ευχες μας, οπως ακριβως τις κανουμε.
                                  Στροφη   2
Αναδυομενος απο τα χιονισμενα  βουνα  των τελεια καθαρων προθεσεων και πραξεων ολων των οντων και του εαυτου μας, απαλλαγμενος απο την λασπη των τριων ιδεων, ο χειμαρρος των καλων εργων  ειθε να εκβαλλει στον  ωκεανο των τεσσαρων Βουδικων  Σωματων.
                               Στροφη     3
Οσο  αυτο δεν εχει επιτευχθει, ειθε εμεις, σε αυτην και σε ολες τις μελλοντικες ζωες, να μην ακουσουμε καν λεξεις οπως <<κακο>> και <<δυστυχια>>, αλλα να βιωνουμε ωκεανους ευδαιμονιας και καλοσυνης.
                              Στροφη     4
Εφοσον εχουμε  αποκτησει  εξαιρετικες ελευθεριες και χαρισματα, καθως επισης  εμπιστοσυνη, εργατικοτητα και ενοραση ειθε να τις ακολουθησουμε  σωστα,, διχως εμποδια, να τις πραγματωσουμε και να εφαρμοσουμε τις ευγενεις  διδασκαλιες σε ολες τις μελλοντικες ζωες.
                               Στροφη    5
Η  αφομοιωση των διδασκαλιων του Βουδα  και της λογικης τους απελευθερωνει  απο τα πεπλα της  μη-κατανοησης. Η εξεταση των ουσιαστικων αυτων οδηγιων νικα το σκοταδι της αμφιβολιας. Μεσα απο το φως που γεννιεται απο το διαλογισμο γινεται φανερη η ουσια των φαινομενων, οπως ακριβως ειναι.  Ειθε να αυξανεται η ακτινοβολια  αυτων  των τριων ειδων της σοφιας.
                                 Στροφη   6
Η  ουσια της βασης ειναι  η διπλη  αληθεια, ελευθερη απο τις ακραιες  θεωρησεις  μιας μονιμης πραγματικοτητας και του μηδενισμου.  Ο εξαιρετος  δρομος συνισταται απο τις δυο συσσωρευσεις, ελευθερος απο τις περιοριστικες  συνηθειες της εσφαλμενης  καταφασης η της  αρνησης. Ετσι  αποκτιεται  ο καρπος της διπλης  ωφελειας, ελευθερος  απο τα ακρα  της εξαρτημενης υπαρξης και της απαθους γαληνης. Ειθε να συναντησουμε αυτην την αλαθητη διδασκαλια.
                                Στροφη      7
Η βαση  της καθαρσης   ειναι τι ιδιο το πνευμα,  η ενοτητα μεταξυ  της διαυγειας και της κενοτητας του.  Η μεθοδος της  καθαρσης  ειναι η  Μεγαλη  Σφραγιδα, η ασκηση που ειναι σαν  διαμαντι. Το  αντικειμενο της καθαρσης  ειναι οι προσκαιρες  απατηλες  μολυνσεις. Ειθε να αποκτησουμε  τον καρπο της καθαρσης, το τελεια καθαρο Σωμα της Αληθειας.
                                Στροφη    8
Η  πεποιθηση  στη θεωρηση αποκτιεται απο την αποκοπη της αμφιβολιας  αναφορικα  με τη βαση. Το επικεντρο του διαλογισμου ειναι η διατηρηση αυτης της θεωρησης διχως περισπασμο.
Εξαιρετη πραξη  σημαινει αποκτηση δεξιοτητας  σε ολους τους διαλογισμους. Ειθε να αποκτησουμε πεποιθηση στη θεωρηση, στο διαλογισμο  και στην πραξη.
                                Στροφη   9
Ολα  τα φαινομενα ειναι εκδηλωσεις του πνευματος. Το πνευμα δεν ειναι <<ενα>> πνευμα, στην ουσια ειναι κενο. Παρολο που  ειναι  κενο, ολα τα πραγματα  εμφανιζονται  με καθε τροπο  ανεμποδιστα. Ειθε η ακριβης παρατηρηση  να αποκοψει τις εσφαλμενες θεωρησεις  σχετικα με τη βαση.
                            Στροφη   10
Η  αυτοεκφραση  του πνευματος, η οποια ως  τετοια  δεν  υπηρξε ποτε, παρανοειται ως ενα αντικειμενο. Λογω της  αγνοιας  η αυτοεπιγνωση παρερμηνευεται ως  ενα "εγω".  Η  προσκολληση σε αυτη  τη δυαδικοτητα  προκαλει  την περιπλανηση  μεσα στον εξαρτημενο κοσμο. Ειθε να αποκοψουμε τη ριζα της ψευδαισθησης, την αγνοια..
                            Στροφη    11
Ειθε  να αναγνωρισουμε την ουσια  του πνευματος, που ειναι  ελευθερη  απο ακροτητες. Δεν ειναι υπαρκτο, διοτι ακομα και οι  Βουδες  δεν το βλεπουν.  Δεν ειναι μη υπαρκτο, διοτι  αποτελει τη βαση για  ολα,  για  την  εξαρτημενη υπαρξη  καθως και για την  κατασταση περα απο την  δυστυχια. Αυτο  δεν αποτελει αντιφαση, ειναι ο μεσος δρομος της ενοτητας..
                             Στροφη   12
Ειθε  να  αποκησουμε  βεβαιοτητα  στο απολυτα  αληθινο  νοημα. Δεν μπορει κανεις να το αποδειξει   λεγοντας  "ειναι αυτο". Δεν μπορει  κανεις να το αρνηθει λεγοντας "δεν ειναι αυτο". Η φυση της αληθειας, περα απο εννοιες, δεν ειναι  συνθετη.
                              Στροφη  13
Οσο   αυτο δεν εχει πραγματωθει, περιπλαναται   κανεις στον ωκεανο της  εξαρτημενης υπαρξης. Οταν αναγνωριστει, η βουδικη  κατασταση  δεν ειναι  κατι αλλο. Τοτε δεν υπαρχει πλεον  "ειναι αυτο, δεν ειναι αυτο". Ειθε να αποκαλυψουμε τη φυση  της  αληθειας,  τη βαση ολων.
                             Στροφη  14
Η  εμφανιση   ειναι το πνευμα, το ιδιο και η κενοτητα. Η   πραγματωση ειναι το πνευμα και η πλανη παρομοιως. Η εκδηλωση των  φαινομενων  ειναι το πνευμα  και η παυση τους επισης. Ειθε να αποκοψουμε καθε  αποδοχη η αρνηση που αφορα στο πνευμα μας.
                           Στροφη     15
Αμολυντοι απο  εξαναγκαστικο και  διανοητικο διαλογισμο, και μη  παρασυρμενοι απο τους ανεμους της  κοινης ζωης, Ειθε να μαθουμε  να  αφηνουμε το πνευμα  στη μη-τεχνητη  και φυσικη του κατασταση και επιδεξια να διατηρουμε  αυτη την ασκηση  της  φυσης  του πνευματος.
                             Στροφη    16
Τα   κυματα  των χονδροειδεστερων  και  λεπτοτερων σκεψεων  εφησυχαζουν  απο μονα τους, και τα  υδατα  του ακλονητου πνευματος   ηρεμουν. Ειθε  να αναπαυομαστε  στον ακυμαντο  ωκεανο της γαληνιας  παραμονης  του  πνευματος, ελευθεροι απο τις ατελειες της αδρανειας,  της   αμβλυνοιας  και της θολουρας.
                                Στροφη   17
Αν  κοιταμε   τακτικα   το μη- ορατο πνευμα, η μη -ορατη ουσια  του  φαινεται καθαρα  και οπως  ακριβως ειναι. Αυτο  διαλυει ολες   τις  αμφιβολιες  σχετικα με την  υπαρξη  και μη - υπαρξη  του πνευματος. Ειθε   η ουσια του, απαλλαγμενη   απο   αυταπατη, να αναγνωρισει τον εαυτο  της..
                               Στροφη  18
Αν  παρατηρει   κανεις  τα  φαινομενα, δεν βρισκει κανενα. Βλεπει   το πνευμα.Αν  κοιταει  το πνευμα, δεν φαινεται  κανενα πνευμα, ειναι στην ουσια του κενο. Μεσα  απο  την  παρατηρηση και των δυο  διαλυεται απο μονη της  η προσκολληση   στη δυαδικοτητα. Ειθε   να πραγματωσουμε  τη φυση του πνευνατος, που ειναι καθαρο  φως..
                              Στροφη      19
Ελευθερη   απο διανοητικες    κατασκευες  ειναι η  κατασταση  της  Μεγαλης   Σφραγιδας(Μαχα-Μουντρα). Ελευθερος   απο  ακροτητες   εινα  ο Μεγαλος  Μεσος   Δρομος  (Μαχα- Μαντυαμακα).Καθως τα  συμπεριλαμβανει  ολα, ονομαζεται  επισης  και Μεγαλη Τελειοτητα (Μαχα-Ατι).  Ειθε, γνωριζοντας το ενα, να αποκτησουμε   βεβαιοτητα  για την  πραγματωση ολων.
                             Στροφη    20
Ακαταπαυστη  μεγαλη  ευδαιμονια, ελευθερη  απο  προσκολληση. Ανεμποδιστη  διαυγεια, ελευθερη απο προσκολληση  σε χαρακτηριστικα.Αυθορμητη  κατασταση απουσιας εννοιων, περα απο τη διανοηση. Ειθε  οι αβιαστες αυτες  εμπειριες να γινουν αδιαλειπτες.
                               Στροφη    21
Η  προσκολληση  στις "καλες"  εμπειριες  διαλυεται  απο μονη της. Η ψευδαισθηση των "κακων" σκεψεων  εξαγνιζεται στην ευρυτητα  του   πνευματος. Η απλη  συνειδηση  ειναι  ελευθερη απο παραιτηση  η αποδοχη, απο αποφυγη  η αποκτηση. Ειθε  να πραγματωσουμε  τη φυση  της  αληθειας  των φαινομενων, που ειναι   ελευθερη απο ολα τα περιοριστικα   νοητικα κατασκευασματα.
                              Στροφη   22
Η  φυση   των οντων  ειναι  παντα  η βουδικη  κατασταση. Κι  ομως, καθως δεν το αναγνωριζουν, περιπλανουνται στο ατελειωτο κυκλο   της εξαρτημενης  υπαρξης. Ειθε η  απεριοριστη δυστυχια ολων των οντων να αφυπνισει στο  πνευμα μας κυριαρχο  ελεος.
                                Στροφη  23
Οταν   το  κυριαρχο   ελεος   εκφραζεται  ανεμποδιστα, η  κενη του φυση  λαμπει τη στιγμη της αγαπης. Ειθε να μην αποκλινουμε ποτε απο αυτον τον υπερτατο κι αλαθητο δρομο της ενοτητας, αλλα να τον εξασκουμε μερα και νυχτα.
                                 Στροφη    24
Με   τις   δυναμεις  και τις  ενορασεις που  εμφανιζονται  μεσα απο το  διαλογισμο, ειθε  να οδηγησουμε  τα οντα  στην ωριμοτητα, να ασκηθουμε  στα καθαρα πεδια των Βουδα   και να εκπληρωσουμε τη φιλοδιξια για την αποκτηση των βουδικων  ιδιοτητων. Μετα την επιτευξη αυτων των τριων σταδιων  της ωριμανσης των αλλων, της ασκησης και της τελειοποιησης, ειθε να φτασουμε   στη  βουδικη κατασταση..
                               Στροφη   25
Ειθε   αυτες   οι  αγνες  ευχες  απο εμας   και απο  ολα τα οντα  να  εκπληρωθουν ετσι ακριβως οπως εκφραστηκαν , μεσα απο το ελεος των Βουδα και  Μποντισατβα των δεκα κατευθυνσεων και απο τη δυναμη ολων των ωφελιμων  και ουσιαστικων πραξεων..



Οι  25  στροφες  της  προσευχης  Μαχαμουντρα γραφτηκαν απο τον Καρμαπα   Ρανγκτζουνγκ  Ντορτζε, πριν 700 χρονια.  Δειχνουν  τη φυση του πνευματος και γιαυτο ειναι σπανιες και πολυτιμες.
"Μαχα"  στα σανσκριτικα σημαινει  "μεγαλος" και   "Μουντρα" σημαινει  "σφραγιδα  η  σημαδι". Ο τιτλος σχετιζεται  με μια  υποσχεση που εδωσε ο Βουδας   στους  πλεον στενους του  μαθητες  πριν  2550  χρονια¨:  " Μην   ψαχνετε  υψηλοτερη  διδασκαλια   απο αυτην, δεν   υπαρχει"

Λαμα   Ολε   Νυνταλ

ΜΗΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΑΙ ΤΟ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΟ

Να δυσπιστεις στο καθιερωμενο.
Ανελαβε την υπευθυνοτητα της δικης σου  σκεψης.
Αφυπνισε τον εαυτο σου απο τη συγχυση της ανεξεταστης συνηθειας.
Οι  λαικες αντιληψεις,οι αξιες και οι τροποι δρασης, σπανια ειναι τα σοφοτερα.
Πολλα πιστευω που υπαρχουν διαχυτα δεν θα περνουσαν απο καταλληλα τεστ λογικοτητας.
Ο κοινος τροπος σκεψης-τα μεσα και οι στοχοι του-ειναι στην πραγματικοτητα μη δημιουργικος  και μη ενδιαφερων. Η δουλεια του ειναι να διατηρει την υπαρχουσα κατασταση  για ατομα και θεσμους  που θελουν να προστατευτουν υπερμετρα.
Απο  το αλλο μερος, οι νεες ιδεες  δεν περιεχουν αναγκαστικα το στοιχειο της αρετης.
Κρινε τις ιδεες και τις ευκαιριες με βαση το κατα ποσο αυτες ειναι ζωτικες. Συναινεσε σε αυτο που προωθει τον ανθρωπισμο,τη δικαιοσυνη, την ευεργετικη αναπτυξη, την ευγενεια, τη δυνατοτητα, και σε αυτο που ωφελει την ανθρωπινη κοινοτητα.
Εξετασε τα πραγματα  οπως εμφανιζονται στο δικο σου μυαλο, δες αντικειμενικα αυτα που λεγονται απο τους αλλους και μετα δημιουργησε τις δικες σου πεποιθησεις.
Τα πιστευω που εχουν αποκτηθει με κοινωνικο τροπο ειναι συχνα αναξιοπιστα. Τοσα πολλα απο τα πιστευω μας εχουν αποκτηθει απο ατυχημα και απο ανευθυνη η ελλειπη  διδασκαλια.
Πολλα απο τα πιστευω αυτα ειναι  τοσο βαθια χαραγμενα  που ειναι αποκρυμμενα απο τη δικη μας θεα. Η κοινοτοπη νωθροτητα της ζωης  που ζουν οι απειθαρχοι ειναι επικινδυνα μεταδοτικη, γιατι συχνα ειμαστε  εκτεθειμενοι  στην ελλειψη διαζευκτικου τροπου  υγιεινης διαβιωσης.
Αφυπνισου και επαγρυπνα. Κανε μια εκτιμηση  των συνηθειων σου για να διατηρησεις τα πιο υψηλα σου προτυπα..
Πολλοι ανθρωποι δηλωνουν με ολη τους την ειλικρινεια  οτι δεσμευονται να τηρησουν την ακεραιοτητα τους, ενω προβαινουν  σε απερισκεπτες η υπερμετρες  πραξεις. Προχωρουν θελοντας και μη, υποσκαπτοντας  τις αλλοιως πως αγαθες προθεσεις τους, αποτυγχανοντας να ερθουν αντιμετωποι  με τον εαυτο τους και να εκφρασουν  ξεκαθαρα  ενα συνεπη ηθικο κωδικα προς τον οποιο να ανταποκρινονται οι μελλοντικες  τους πραξεις.
Μην ακους τι λενε οι ανθρωποι. Κοιτα τι κανουν και αποτιμησε τις συνακολουθες  συνεπειες της συμπεριφορας  τους.
Οπως ακριβως πρεπει να καθαρισουμε, να τακτοποιησουμε, και να συντηρησουμε τα σπιτια μας για να προχωρησουμε με οτιδηποτε, το ιδιο πρεπει να κανουμε και με το μυαλο μας.
Γιατι με το να μην κανουμε κατι τετοιο  οχι μονο κινδυνευουμε να ειμαστε ανεπαρκεις, αλλα προκαλουμε ακριβως  τη διαφθορα της ψυχης  μας.
Μια  ανοργανωτη, σκοτεινη ψυχη ειναι επικινδυνη, γιατι ειναι τρωτη στον επηρεασμο καλυτερα οργανωμενων  αλλα ανεπιθυμητων επιρροων..
Μην  εμπιστευεσαι κανεναν  και τιποτα παρα μονο τον εαυτο σου..
Παρακολουθα  ακαταπαυστα τα πιστευω σου και τις παρορμησεις σου..


ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ    
Η   ΤΕΧΝΗ   ΤΟΥ  ΖΗΝ

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ

                   Κανεις δεν ειναι φτωχος, ω Μπικα,
                  Γιατι ολοι εχουν παρει ρουμπινια στις σακουλες τους.
                  Να  λυσουν ομως τον κομπο
                  Δεν ξερουν
                   Και για τουτο ειναι φτωχοι.
                                                               Ινδος  Αγιος



Δεν  υπαρχει μεγαλυτερο η σημαντικοτερο προβλημα που να αντιμετωπιζει ο ανθρωπος, απο το προβλημα της πιθανης επιγνωσεως της ιδιας  του συνειδησεως, της βαθειας σημασιας για την θεσι που κατεχει στον κοσμο, σαν συνολο, και για το Σκοπο που πρεπει πρωτα να ανακαλυψη και επειτα να επιδιωξη.
<< Η συνειδησις αυτη του <<Εαυτου>>   ειναι η αρχαιοτερη μεταφυσικη εμπειρια, η οποια, ενω παροτρυνει τον ανθρωπο να εισδυση στα ενδοτερα του ειναι του, τον κανει ταυτοχρονα να εισδυση στο συμπαν. Δεν  μπορουμε να παρατηρουμε αυτο το συμπαν, οπως θα μπορουσαμε να το κανουμε για ενα θεαμα μπροστα στα ματια μας, γιατι εμεις οι ιδιοι ειμαστε μερος αυτου του συμπαντος, βοηθουμε στην διαμορφωσι του, ειμαστε συναυτουργοι σε ενα ειδος δραματος, του οποιου  οι περιπετειες  εξαρτωνται απο την υποκειμενικη μας ζωη  που εκφραζει τα πολυμορφα επεισοδια της. Οι συγκινησιακες μας καταστασεις δεν πρεπει να θεωρουνται σαν απλα τυχαια συμβαντα που ενδιαφερουν μονο τους εαυτους μας  και στις οποιες   το συμπαν παραμενει ασυγκινητο, γιατι χαρις σε αυτες εισδυουμε στο εσωτερικο του, συμμετεχουμε στις ενδοτατες λειτουργιες της ζωης του και επιτυγχανομε την αποκαλυψι του μυστηριου του>>.(ΛΑΒΕΛ)

Η  ανθρωπινη επστημη ειναι περιφερειακη και βασικα κεντροφυξ, μελετα το ορατο μερος του αισθητου κοσμου,την επιφανεια  πανω στην οποια σαν να λεμε, η σκεψις αντανακλαται πανω στον εαυτον της. Η  πνευματικη επιστημη, ειναι αντιθετα κεντρομολος μελετα την εσωτερικη σκεψη απο εσωτερικα πεδια, απο οπου προχωρει ολο και σε βαθυτερα πεδια, προσεγγιζοντας ολο και περισσοτερο  στο Απολυτο  απο το οποιο προερχεται καθε ζωη, και το οποιο ειναι  η μια και μονη πραγματικοτης.
Σε εμας, που ειμαστε, σαν να λεμε, περιτυλιγμενοι σε ενας ειδος παγερης ακινησιας, δεν αρμοζει να αποφυγουμε ολες τις  φρικιασεις του ατομικου μας οντος, στις προσπαθειες  μας να αντικρυσουμε ενα κοσμο απο τον οποιο εχουμε εξορισθει και ο οποιος ειναι  δυνατον  να γινει θεατος  μονο απο μια απροσωπη διανοια. Αντιθετα, απο την ιδια προσπαθεια του καθημερινου μας αγωνος, για να αποκτησουμε την πιο οξεια συνειδηση της αεναης συζητησεως με τον εαυτο μας κατα την οποιαν τα <<Εγω>> μας σχηματιζονται, εισχωρουμε μεσα στην καρδια αυτης της πραγματικοτητας.
Εμεις οι ανθρωποι ειμαστε τοσο απασχολημενοι με την μελετη του εξωτρικου κοσμου ωστε εχουμε ξεχασει τελειως να μελετησουμε τον εσωτερικο κοσμο.
Ειναι περιεργο το οτι ενω ολοι πρεπει να βαδισουμε την ατραπο της ζωης, ελαχιστοι ξερουν που πηγαινουν.
<<Ποσο λιγο ξερουμε αυτο που ειμαστε !
Ποσο λιγοτερο αυτο, που μπορουσαμε να ειμαστε!>> (ΒΥΡΩΝ)
Για πολλα χρονια δεχθηκαμε την παραδοση για την υπαρξη δυο κοσμων, ο ενας ειναι ο κοσμος των φαινομενων, ο αλλος ο κοσμος των υπαρξεων.Παραδεχθηκαμε οτι μονον τα φαινομενα ειναι ευπροσιτα σε εμας, γιατι η γνωση των πραγματων προυποθετει παντα την συνδεση του ειναι μας με αυτα.Ειναι ομως λαθος, να φανταζομαστε  οτι πισω απο αυτες τις φαινομενικοτητες, υπαρχουν αληθινα πραγματα που μπορουν να γινουν αντιληπτα απο ενα πιο διεισδυτικο βλεμμα, γιατι ο θεατης μπορει μονο να παρατηρηση  το πραγμα που ατενιζει απο τα εξω.Τα παντα, το καθε τι, συνεπως, ειναι αναγκαστικα μια εμφανιση. Στην πραγματιοτητα, η αληθεια μπορει να γνωσθη μονο μεσα μας και οχι εξω απο μας.Ο ανθρωπος, πρεπει να στρεψη το βλεμμα  του εντος του, για να αρχισει την πιο θαυμαστη  απο ολες τις εξερευνησεις, εφοσον η ευτυχια ερχεται μονον απο μεσα μας.
Η θεια αρμονια αντηχει ολογυρα μας κι ομως τοσο χονδροειδης ειναι η φυσις μας ωστε δεν την ακουμε.Μονον οταν μπουμε  μεσα στην θεια σιγη  και κλεισουμε τα αυτια μας  στον κοσμο της πλανης, μπορουμε να συλλαβουμε την ουρανια μελωδια, γιατι αλλιως αφηνουμε τον εαυτο μας στις πλανες της φαντασιας  μα και αποκομιζουμε πικρια και δυστυχια.
Η ανακαλυψις του εαυτου ειναι πριν απο ολα  μια πραξη εσωτερικης απομονωσεως.Τοτε ο εξωτερικος κοσμος αποσυρεται και σβυνει, οπως συμβαινει  με τον πιο ωραιο σκηνικο διακοσμο οταν το εργο ειναι δραματικο, γρηγορα ομως  δοκιμαζουμε την χαρα της αποκαλυψεως, ο κοσμος τωρα δεν ειναι πια ενα αντικειμενο εξω απο εμας, ενα αινιγμα που πρεπει να λυσουμε δεν τον θεωρουμε πια << εκ των εξω>> αλλα << εκ των εσω>>. Το μυστικο του ειναι  μυστικο μας.
Η ανακαλυψις αυτη   αντι να μας προξενει μια αισθηση δυστυχιας , γινεται μια πηγη θαρρους  και φωτος και γρηγορα αρχιζουμε να υποφερουμε οταν αρνουμαστε να αντλησουμε απο  την πηγη αυτη.
Ετσι λοιπον, αφου ζησει κανεις για πολυ καιρο στον κοσμο σαν ξενος, οταν ζητηση καταφυγιο στην μονωση, αντικρυζει ενα νεο κοσμο που τον καλωσοριζει  και σιγα σιγα επιτυγχανει  μια αμεση εποπτεια ανωτερων πεδιων.
Στο μυστηριο της οικειας μεγαλης μονωσεως το ατομο και το υπερτατο Ον ατενιζονται προσωπον προς προσωπον, γιατι το πρωτο επιστρεφει  στον αρχικο του Εαυτον
Στην αληθινη καρδια της ιδιας μου υποκειμενικοτητας  ανακαλυπτω την αληθινη πραγματικοτητα και οχι στο παρδαλο θεαμα που εκτειθεται στα ματια μου. Ειναι αντιφατικο να αναζητω για υπαρξι εξω απο τον εαυτο μου, εφοσον εξω απο το Εαυτου, βρισκω μονο μια εμφανισι για μενα, πρεπει λοιπον να ζητησω γιαυτην  στο βαθος του ειναι μου αφου Εγω, τουλαχιστον , συμμετεχω στην υπαρξι.
Για να κατανοησουμε αυτη την αληθεια δεν χρειαζεται  ικανοτης, απαιτειται μονο εσωτερικη ευλαβεια και<< προθυμο αυτι>>. Η αληθεια αποκαλυπτεται μονο σε εκεινους που την αναζητουν και την αγαπουν. Ο μεγαλος σκοπος της πνευματικης εξασκησεως ειναι η απολυτη Ενωσις με το αρχεγονο Εαυτου.
Η  αναγεννησις  αυτη, ειναι η δευτερα γεννησις ειναι εκεινο που οι χριστιανοι  ονομασαν << επιφοιτησιν του Αγιου Πνευματος>>.
Η εσωτερικη φωτισις συνδεεται με μια απειρη αγαπη για το θειον-η εσωτερικη αυτη φλογα, η ταυτοχρονη αγαπη και γνωσις, οταν γεννηθει, υψωνεται και αυξανει, εως οτου τελικα, μεσω  ενος ειδους απροσωπης εκστασεως, ολοκληρο το ειναι μας φλεγεται με μια υπερτατη επιθυμια για ενωση.
Ονομαζουμε απροσωπη  αυτη τη καταστασι της ενορασεως κατα την οποιαν η σκεψις μας δεν διαιρειται πια σε ενα σκεπτομενο υποκειμενο και ενα εξωτερικο κοσμο, αλλα μαλλον ο εξωτερικος κοσμος διαλυεται δια της ολοκληρωσεως(συγχωνευσεως) του στην προσωπικη μας συνειδηση.
Η προσωπικη μας συνειδηση δεν εκμηδενιζεται  διολου. Νιρβανα δεν ειναι η καταργησις της προσωπκοτητος, αλλα αντιθετως, η εντελεια της......
<<Το απογειον  της πραγματικοτητος μπορει να πραγματοποιηθη μονο μεσα στο Εαυτου>>.....ΒΟΥΔΑΣ



Απο το βιβλιο η Ατραπος  των Διδασκαλων

Τζουλιαν    Τζονσον




                                                                 

ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ

Ο δρομος του πολεμιστη ειναι σκοτεινος, μυστηριος, γεματος παγιδες, και παραξενες καταστασεις, ειναι ενας λαβυρινθος που σε βγαζει παλι και  παλι   στο σημειο απο οπου ξεκινησες και η καθε απογοητευση που δοκιμαζεις  απο αυτο σε αποθαρρυνει, σε θολωνει, και ετσι η ξαναπροσπαθεις, η μετα απο καποιες προσπαθειες τα παρατας.Ο δρομος ειναι μοναχικος και οι εχθροι πολλοι, ο πολεμιστης πρεπει να τους αντιμετωπισει για μπορεσει να προχωρησει, εχθροι που εμφανιζονται με τα προσωπα των ανθρωπων που συνανταμε η βρισκονται γυρω μας , και εδω ειναι το μεγαλο λαθος που πρεπει να κατανοηθει, γιατι ολοι αυτοι οι φαινομενικα εχθροι δεν ειναι παρα το καμουφλαζ ενας πολυ μεγαλυτερου και δυνατοτερου εχθρου του ιδιου μας του εαυτου, ενος εχθρου που φοβομαστε να αντιμετωπισουμε κατα προσωπο, και προτιμουμε να πολεμαμε με κατι που ειναι εξω απο εμας και που πολυ εικολα θα μπορουμε να δικαιολογηθουμε για τις πραξεις μας η τα λαθη μας.
Ο δρομος του πολεμιστη ειναι σκοτεινος και μυστηριος, ομως οταν τον διανυσεις το σκοταδι γινεται φως και το μυστηριο μαγεια.


Ναγουαλ

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΘΑΥΜΑ

Ρωτησε καποιος ενα δασκαλο  του Ζεν, <<Ποιο  ειναι το μεγαλυτερο θαυμα  στον κοσμο;>>
Ο δασκαλος  απαντησε,<<Καθομαι  εδω μονος με τον εαυτο μου.>>
Τι σημαινει αυτη η παραβολη;
Δεν  προκειται  για  παραβολη, αλλα για γεγονος.Δες  αυτο ακριβως που λεει, χωρις να ψαχνεις για κανενος ειδους  κρυμμενη σημασια. Ειναι σαν ενα τριανταφυλλο...μια απλη δηλωση. Αν αρχισεις να ψαχνεις   τι ακριβως σημαινει, θα σου ξεφυγει η σημασια του. Η σημασια ειναι  εκει, ειναι προφανης, δεν υπαρχει αναγκη να ψαξεις για αυτην. Τη  στιγμη που αρχιζεις  να ψαχνεις για σημασια σχετικα με τοσο απλα γεγονοτα, υφαινεις φιλοσοφιες, δημιουργεις μεταφυσικες.Και μετα συνεχιζεις με αυτο και με εκεινο και απομακρυνεσαι παρα πολυ απο το γεγονος.
Ειναι μια απλη  δηλωση.Ο δασκαλος  του Ζεν ειπε, << Καθομαι εδω  μονος με τον εαυτο μου.>>
Αυτο ειναι το μεγαλυτερο θαυμα. Το να εισαι μονος ειναι το μεγαλυτερο κατορθωμα. Ολοι οι ανθρωποι αισθανονται παντα την αναγκη του αλλου.Υπαρχει μια μεγαλη αναγκη για τον αλλον επειδη κατι λειπει μεσα μας. Εχουμε τρυπες στην υπαρξη μας, που τις γεμιζουμε με την παρουσια του αλλου.Ο αλλος, κατα καποιο τροπο μας ολοκληρωνει. Διαφορετικα ειμαστε ανολοκληρωτοι. Χωρις τον αλλον δεν ξερουμε ποιοι ειμαστε χανουμε την ταυτοτητα μας. Οαλλος γινεται καθρεφτης και μπορουμε να δουμε τα προσωπα μας σε αυτον. Χωρις τον αλλον ριχνομαστε ξαφνικα στους εαυτους μας. Προκαλειται μεγαλη στεναχωρια,  ελλειψη ανεσης, επειδη δεν γνωριζουμε ποιοι ειμαστε. Οταν ειμαστε μονοι, εχουμε για συντροφια μια περιεργη παρεα, μια παρεα που προκαλει αμηχανια. Δεν ξερουμε ποιοι ειμαστε.Με τον αλλον τα πραγματα ειναι ξεκαθαρα, καθορισμενα. Ξερουμε το ονομα, ξερουμε το χαρακτηρα, ξερουμε πως ειναι αντρας η γυναικα, ινδουιστης, χριστιανος, ινδος, αμερικανος...υπαρχουν τροποι για να προσδιορισουμε τον αλλον. Πως προσδιοριζεις ομως τον εαυτο σου;Βαθεια μεσα σου, υπαρχει μια αβυσσος..που δεν προσδιοριζεται. Υπαρχει μια αβυσσος ...κενοτητα Αρχιζεις να γινεσαι ενα με αυτο. Αυτο δημιουργει φοβο. Τρομαζεις , θελεις να τρεξεις προς τον αλλον. Ο αλλος  σε βοηθαει να βγεις εξω, ο αλλος σε βοηθαει να παραμεινεις  εξω. Οταν δεν υπαρχει κανεις, μενεις απλως με την κενοτητα  σου. Κανενας δεν θελει να ειναι μονος. Ο μεγαλυτερος φοβος στον κοσμο ειναι το να μεινει κανεις μονος. Οι ανθρωποι κανουν χιλια δυο πραγματα μονο και μονο για να μην μεινουν μονοι. Μιμεισαι  τους γειτονες σου για να εισαι ακριβως σαν και εκεινους και να μην μεινεις μονος. Χανεις την ατομικοτητα σου, χανεις την μοναδικοτητα σου, γινεσαι απλος μιμος, γιατι αν δεν μιμηθεις θα μεινεις μονος.
Γινεσαι κομματι του πληθους, γινεσαι μελος μιας εκκλησιας, γινεσαι μελος μιας οργανωσης.
Κατα καποιο τροπο θελεις να ενωθεις με ενα πληθος, οπου μπορεις να νιωσεις ανεση,πως δεν εισαι μονος. Αφου υπαρχουν τοσοι ανθρωποι γυρω σου, τοσοι πολλοι μωαμεθανοι σαν κι εσενα, τοσοι πολλοι ινδουιστες σαν κι εσενα, τοσοι πολλοι χριστιανοι, εκατομμυρια χριστιανοι...δεν εισαι μονος.
Το να εισαι μονος ειναι πραγματικα το μεγαλυτερο θαυμα. Αυτο σημαινει  πως τωρα δεν ανηκεις  σε καμια εκκλησια, σε καμια οργανωση, δεν ανηκεις σε καμια θεολογια, δεν ανηκεις σε καμια ιδεολογια-σοσιαλιστικη, κομμουνιστικη,φασιστικη, ινδουιστικη,χριστιανικη,ζαινιστικη,βουδιστικη-δεν ανηκεις.
Απλως  υπαρχεις. Κι εχεις  φτασει στο σημειο να ξερεις πως  να εισαι με τον εαυτο σου.
Οι αναγκες σου για τον αλλον εχουν εξαφανιστει. Δεν εχεις διεξοδους, δεν εχεις καθολου τρυπες, δεν σου λειπει τιποτα, δεν εχεις καθολου ατελειες. Εισαι απλως ευτυχισμενος με το να εισαι ο εαυτος σου. Δεν χρειαζεσαι τιποτα. Η ευτυχια σου ειναι χωρις ορους. Ναι, αυτο ειναι το μεγαλυτερο θαυμα στον κοσμο.Να  θυμασαι ομως, πως ο δασκαλος λεει:<<Ειμαι εδω μονος με τον εαυτο μου.>>Οταν εισαι μοναχικος, εισαι απλως μονος.Και υπαρχει τεραστια διαφορα αναμεσα στη μοναξια και τη μοναχικοτητα. Οταν νιωθεις  μοναξια, σκεφτεσαι τον αλλον, σου λειπει ο αλλος.Η μοναξια ειναι μια αρνητικη κατασταση. Αισθανεσαι πως θα ηταν καλυτερα αν ο αλλος ηταν εκει-ο φιλος σου, η συζυγος σου,η μητερα σου, ο αγαπημενος σου,ο συζυγος σου. Θα ηταν καλο αν ο αλλος ηταν εκει, ομως ο αλλος δεν ειναι.
Η μοναξια ειναι η απουσια του αλλου. Η μοναχικοτητα ειναι η παρουσια του εαυτου. Η μοναχικοτητα ειναι πολυ θετικη. Ειναι μια παρουσια, παρουσια που ξεχειλιζει. Εισαι τοσο γεματος  απο παρουσια, που μπορεις να γεμισεις ολοκληρο το συμπαν με την παρουσια σου και δεν υπαρχει η αναγκη του αλλου. Αν ολος ο κοσμος εξαφανιστει, αυτος ο δασκαλος του Ζεν δεν θα χασει τιποτα. Αν ξαφνικα, με καποιο μαγικο τροπο,εξαφανιστει ολοκληρος ο κοσμος και αυτος ο δασκαλος του Ζεν μεινει μονος, θα ειναι τοσο ευτυχισμενος, οπως παντα.Δεν θα του λειψει τιποτα.Θα αγαπησει αυτην την κενοτητα, αυτο το καθαρο απειρο. Δεν θα του λειψει τιποτα, γιατι εχει ηδη φτασει στο σπιτι του. Ξερει πως ο ιδιος επαρκει στον εαυτο του. Αυτο δεν σημαινει πως ο ανθρωπος που εχει φωτιστει κι εχει φτασει σπιτι του δεν ζει με τους αλλους. Στην πραγματικοτητα, μονον αυτος μπορει να ειναι με αλλους. Ακριβως επειδη ειναι ικανος να ζει με τον εαυτο του, γινεται ικανος να ζει και με αλλους. Αν δεν μπορεις να ζεις  με τον εαυτο σου, πως μπορεις να γινεις ικανος  να ζεις με τους αλλους; Οταν δεν εισαι ικανος να ζεις με βαθεια αγαπη ουτε καν με τον εαυτο σου, πως μπορεις να ζεις με τους αλλους; Οι αλλοι ειναι πολυ μακρια..
Ο ανθρωπος που αγαπαει την μοναχικοτητα του, ειναι ικανος να αγαπησει, αλλα ο ανθρωπος που αισθανεται μοναξια ειναι ανικανος να αγαπησει. Ο ανθρωπος που ειναι ευτυχισμενος  με τον εαυτο του ειναι γεματος απο αγαπη, ρεει. Δεν εχει αναγκη απο την αγαπη κανενος, γιαυτο και μπορει να δωσει. Οταν εσυ ο ιδιος εχεις αναγκη, εισαι ζητιανος, πως ειναι δυνατον να δωσεις; Μα οταν μπορεις να δωσεις, τοτε ερχεται προς το μερος σου πολυ  αγαπη. Προκειται για ανταποκριση, για μια φυσικη ανταποκριση. Το πρωτο μαθημα της αγαπης ειναι το να μαθεις πως να εισαι μονος..

ΟΣΣΟ
Αποσπασμα απο τη Μοναξια στη Μοναχικοτητα

Η ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ

Δεν ειστε εσεις  μεσα στο σωμα, το σωμα ειναι μεσα σε σας! Ο νους ειναι μεσα σας. Αυτα  συμβαινουν σε  σας.Ειναι  εκει   επειδη εσεις τα βρισκετε  ενδιαφεροντα. Η  ιδια  η φυση σας εχει  την απεριοριστη  ικανοτητα να απολαμβανει.Ειναι  πληρης   ενθουσιασμου και  στοργης.
Εκχεει  την ακτινοβολια  της  πανω σε ολα οσα ερχονται μεσα στην επιγνωση της και  τιποτα δεν αποκλειεται.Δε γνωριζει  το κακο η την ασχημια  ελπιζει, εμπιστευεται, πιστευει, αγαπαει.Εσεις  οι ανθρωποι   δε ξερετε ποσα χανετε με το να μη γνωριζετε τον αληθινο σας εαυτο.Δεν ειστε ουτε το σωμα, ουτε ο νους, ουτε το καυσιμο, ουτε η φωτια.Αυτα  εμφανιζονται κι εξαφανιζονται, υπακουοντας  στους δικους τους νομους.
Αγαπατε, εκεινο που ειστε, τον αληθινο σας εαυτο, κι οτι κι αν κανετε, το κανετε για την ευτυχια σας.
Το  να τον βρειτε,  να τον γνωρισετε και να τον περιποιηθειτε, ειναι η βασικη σας παρορμηση.
Απο αμνημονευτους χρονους αγαπατε τον εαυτο σας,αλλα ποτε με σοφια. Χρησιμοποιηστε το σωμα και το νου σας  σοφα στην υπηρεσια του εαυτου αυτο ειναι ολο. Να  ειστε  αληθινος  προς τον εαυτο σας αγαπηστε τον εαυτο απολυτα. Μην  υποκρινεστε πως αγαπατε τους αλλους  οπως τον εαυτο σας.
Δεν μπορειτε   να τους αγαπησετε, εκτος κι αν εχετε συνειδητοποιησει πως αυτοι ειναι ενα με σας.
Μην προσποιειστε  πως ειστε αυτο που δεν ειστε, μην αρνειστε  να ειστε εκεινο  που ειστε, η αγαπη σας για τους αλλους ειναι το αποτελεσμα της αυτογνωσιας, οχι η αιτια της. Χωρις  της  αυτοπραγματωση, καμια αρετη δεν ειναι γνησια. Οταν θα γνωριζετε   περα απο καθε  αμφιβολια  οτι η ιδια η ζωη ρεει  μεσα απο ολα  οσα  υπαρχουν  και οτι εσεις  ειστε αυτη η ζωη, τοτε θα αγαπατε τα παντα  φυσικα και αυθορμητα. Οταν θα  συνειδητοποιησετε το βαθος και την πληροτητα  της  αγαπη σας για τον εαυτο σας, θα γνωρισετε πλεον οτι καθε εμβυο ον και το συμπαν ολοκληρο περιλαμβανονται  στη στοργη σας.Ομως  οταν  βλεπετε κατι ως χωριστο απο σας, δεν μπορειτε να το αγαπησετε  επειδη φοβαστε. Η αποξενωση προκαλει φοβο, κι ο φοβος βαθαινει  την  αποξενωση.
Προκειται  για εναν φαυλο κυκλο. Μονο  η αυτοπραγματωση μπορει να το σπασει. Κινηθειτε  αποφασιστικα προς αυτον το στοχο..

ΣΡΙ   ΝΙΣΑΡΓΚΑΝΤΑΤΤΑ     ΜΑΧΑΡΑΤΖ