ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙΝΟ

Η  πραγματωση δεν ειναι παρα  το αντιθετο της αγνοιας. Το  να θεωρει κανεις  τον κοσμο ως  πραγματικο και τον Εαυτο ως απατηλο  ειναι αγνοια, η αιτια της θλιψης. Το να γνωριζετε, πως ο Εαυτος ειναι η μοναδικη πραγματικοτητα και πως ολα τα αλλα  ειναι προσωρινα και φευγαλεα, ειναι ελευθερια, γαληνη και χαρα. Ειναι ολα πολυ απλα. Αντι  να βλεπετε τα πραγματα οπως τα φανταζεστε, μαθετε να τα βλεπετε οπως ειναι. Οταν μπορεσετε  να τα βλεπετε οπως ειναι, θα βλεπετε  και τον εαυτο σας οπως πραγματικα ειστε. Ειναι σαν να καθαριζετε εναν καθρεφτη. Ο ιδιος καθρεφτης που θα σας δειχνει  τον κοσμο οπως ειναι, θα σας δειχνει και το δικο σας  προσωπο. Η σκεψη <<Εγω  Ειμαι>> ειναι το πανι  που καθαριζει και τον καθρεφτη , χρησιμοποιηστε το.
Με  την αυτοπραγματωση  η ευχαριστηση  και ο πονος εχασαν την εξουσια που ειχαν πανω μου. Ελευθερωθηκα απο την επιθυμια και το φοβο. Ειδα τον εαυτο μου πληρη, χωρις την αναγκη οποιουδηποτε πραγματος. Ειδα  πως μεσα στον ωκεανο της καθαρης επιγνωσης, πανω στην επιφανεια  της οικουμενικης συνειδησης, τα αναριθμητα κυματα του φαινομενικου κοσμου υψωνονταν  και υποχωρουσαν χωρις αρχη και τελος. Ως συνειδηση, ειναι ολα ο εαυτος μου. Ως συμβαντα  ειναι ολα δικα μου. Υπαρχει μια μυστηριωδης  δυναμη που τα φροντιζει.Αυτη η δυναμη ειναι  η επιγνωση, ο Εαυτος, η Ζωη, ο Θεος, η οποιοδηποτε αλλο ονομα  θελετε να του δωσετε.Ειναι το θεμελιο, το εσχατο  στερεωμα ολων οσα υπαρχουν, οπως  ακριβως ο χρυσος αποτελει τη βαση ολων των χρυσων κοσμηματων. Και  ειναι τοσο στενα και βαθεια δικος μας. Αφαιρεστε το ονομα και την μορφη  απο τα κοσμηματα  και τοτε ο χρυσος θα γινει φανερος. Ελευθερωθειτε απο το ονομα και τη μορφη και απο τις επιθυμιες και τους φοβους που δημιουργουν, και τι θα μεινει; Ναι, το κενο απομενει.Αλλα αυτο το κενο ειναι γεματο ως το χειλος. Ειναι το αιωνιο δυναμικο, οπως η συνειδηση ειναι το αιωνιο ενεργητικο. Παρελθον,  παρον και μελλον -ολα ειναι εκει . Και απειρως πιο πολλα..

Σρι   Νισαργκανταττα  Μαχαρατζ

ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Ο  δον  Χουαν   ελεγε οτι ο  πολεμιστης  ειναι  κατι πολυ περισσοτερο απο μια απλη   εννοια. Ειναι  ενας τροπος  ζωης, και αυτος ο τροπος  ζωης  ειναι  ο μονος  αποτρεπτικος   παραγοντας  που θα επρεπε  να  φοβομαστε     και η μοναδικη διοδος που  θα  μπορουσε  να   χρησιμοποιησει ενας  θεραπευτης  για να   αφησει τη ροη της  δραστηριοτητας  του να  κυλησει  ελευθερα. Χωρις  την εννοια του πολεμιστη  στο μυαλο του, ηταν αδυνατο να διαβει κανεις τα εμποδια που ορθωνονταν στο μονοπατι της γνωσης. Ορισε  τον πολεμιστη ως  τον απαραμιλλο  μαχητη. Ηταν  μια ψυχικη διαθεση   που διευκολυνθηκε απο το σκοπο  των σαμανων της αρχαιοτητας, μια ψυχικη διαθεση  στην οποια μπορουσε να εισελθει οποιοσδηποτε  ανθρωπος.
<<Ο σκοπος  αυτων των σαμανων>>,  ειπε ο δον Χουαν, <<  ηταν  τοσο οξυς  και ισχυρος, που μπορουσε να  στερεοποιησει  τη δομη του πολεμιστη, αν και ο  θεραπευτης  μπορει να μην ειχε επιγνωση του γεγονοτος  αυτου>>.
Για  τους  σαμανους   ο πολεμιστης  ηταν μια μοναδα  μαχης  τοσο  συντονισμενη   με την μαχη που εξελισσεται  γυρω του  και  τοσο  εξαιρετικα οξυδερκης,  ωστε στην πιο  απολυτη μορφη του δε χρειαζοταν τιποτα   περιττο   για να  επιβιωσει. Δεν  ηταν  απαραιτητο  να κανει καποιος  δωρα σε εναν  πολεμιστη, να τον παροτρυνει με λογια η πραξεις η να προσπαθησει να τον παρηγορησει και να του προσφερει  καποιο  κινητρο.  Ολα αυτα  εμπεριεχονταν  στην ιδια   την  ψυχικη δομη του πολεμιστη. Αφου  αυτη  η δομη καθοριζοταν απο το σκοπο  των σαμανων, σιγουρευτηκαν οτι  συμπεριλαμβανε  οτιδηποτε θα  μπορουσε  να  προβλεφθει. Το  τελικο  αποτελεσμα  ηταν ενας πολεμιστης  ο οποιος μαχοταν μονος  και  αντλουσε  απο τις ιδιες  τις σιωπηλες του πεποιθησεις ολη την ωθηση που  χρειαζοταν για να βαδισει στη μαχη με σιγουρια, χωρις μεμψιμοιριες και χωρις αναγκη  να υμνηθει.
Βρηκα  σαγηνευτικη την εννοια του πολεμιστη και ταυτοχρονα ενα απο τα πιο  τρομακτικα πραγματα  τα οποια ειχα συναντησει  στην ζωη μου. Σκεφτηκα οτι  επροκειτο  για μια εννοια  η οποια θα με τυφλωνε αν την υιοθετουσα, οδηγωντας με απευθειας  στην υποτελεια, χωρις να μου αφησει το χρονο η τη διαθεση   να διαμαρτυρηθω, να ερευνησω η να παραπονεθω. Η  διαμαρτυρια ηταν για μενα συνηθεια  ζωης, και, ειλικρινα, ημουν διατεθειμενος να πολεμησω   με νυχια και με δοντια  για να μην την αποβαλω.. Πιστευα οτι το παραπονο, η διατυπωση δυσαρεσκειας, ηταν γνωρισμα ενος ευαισθητου, θαρραλεου και ειλικρινους ανθρωπου που δε μασαει τα λογια του οταν θελει να εκφρασει τι του αρεσει και τι τον δυσαρεστει. Αν ολα αυτα επροκειτο  να μετατραπουν σε εναν οργανισμο μαχης, μαλλον θα εχανα περισσοτερα απο οσα μπορουσα να αντεξω.
Αυτες  ηταν οι ενδομυχες  σκεψεις μου. Ωστοσο, προσεβλεπα στο μονοπατι, στη γαληνη και την αποτελεσματικοτητα του  πολεμιστη. Μια απο τις μεγαλυτερες συνεισφορες  των αρχαιων σαμανων στην κατανοηση  της εννοιας του πολεμιστη ηταν η αντιληψη του να θεωρουμε  το θανατο  φιλο  και μαρτυρα των πραξεων μας..Ο δον Χουαν  ειπε  οτι  απο τη στιγμη που εχει γινει δεκτη αυτη η λογικη, ακομα και στη χαλαροτερη μορφη της, μια γεφυρα  σχηματιζεται, που γεφυρωνει το χασμα αναμεσα στον κοσμο της καθημερινοτητας  και σε κατι το οποιο βρισκεται  μπροστα μας αλλα δεν εχει ονομα κατι χαμενο μεσα στην ομιχλη, που δεν φαινεται να  υπαρχει  πραγματικα  κατι τοσο τρομερα  ακαθοριστο, που δεν μπορει χρησιμευσει ως  σημειο αναφορας, και παρολα αυτα υπαρχει, αναντιρρητα  παρον.
Ο  δον Χουαν  ισχυριζοταν  οτι   η μονη  επιγεια  υπαρξη  ικανη  να διασχισει αυτη τη γεφυρα ηταν  ο πολεμιστης:  σιωπηλος  μεσα στην παλη του, ακαθεκτος επειδη δεν εχει τιποτα να χασει, λειτουργικος  και  αποτελεσματικος, επειδη εχει να κερδισει  τα παντα...



Καρλος    Καστανεντα

Σχολια  για το Μια  Ξεχωριστη  Πραγματικοτητα.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΧΑΣΜΑ

Ο  Χριστος,  τελικα, δολοφονειται το ετος 30. Οχι  επειδη  υπηρξε καλος η κακος, γιατι  προδωσε το λαο του η αψηφησε τους ταλμουδιστες   του Σανεδρινου δεν πεθανε γιατι ενας  εκδικητικος αυτοκρατορικος  κυβερνητης παρερμηνευσε  τα λογια του κι ειδε σε αυτον  τον << βασιλεα των ιουδαιων>> δεν πεθανε   γιατι επαναστατησε  εναντια στην  ρωμαικη κατοχη, ουτε για να εξαγορασει της αμαρτιες  του ανθρωπου.Δεν ειναι ουτε καν ενας απλος μυθος που δημιουργησε ταχα η χριστιανικη ιεραρχια  για να βασιλεψει, ακομα πιο ευκολα στις  ψυχες των ανθρωπων.
Ο  Χριστος  δεν ειναι το  αποτελεσμα της  οικονομικης  εξελιξης σε καποια  κοινωνικη φαση θα  μπορουσε να ζησει  σε ολες  τις εποχες, σε ολες τις  χωρες, μεσα σε οποιαδηποτε κατασταση, και με οποιεσδηποτε   κοινωνικες συνθηκες  Παντα  θα πεθαινε με τον ιδιο τροπο. Η μοιρα του  ηταν προκαθορισμενη  παντου και σε ολες  τις εποχες.
Και  σε αυτο το σημειο βρισκεται η συγκινησιακη σημασια  του Χριστου.Ο  μυθος του Χριστου αντλει την δυναμη του απο πραγματικοτητες  σκληρες, αλλα καλα κρυμμενες  μεσα στην υπαρξη του θωρακισμενου  ανθρωπου.Στον Ιησου Χριστο, ο ανθρωπος, επι δυο χιλιαδες χρονια, ζητησε το κλειδι της φυσης  του και του πεπρωμενου του. Ειναι  στο Χριστο που ο ανθρωπος  ανακαλυψε την   ελπιδα για την πιθανη λυση της τραγωδιας της ανθρωποτητας.  Ο Χριστος  δολοφονηθηκε πολυ πριν γεννηθει. Και  εξακολουθει  να δολοφονειται καθε ημερα του ετους  και καθε  ωρα της ημερας.
Και  η σφαγη θα συνεχιζεται χωρις  αναπαυλα, οσο δεν θα εχουμε  κατανοησει με τροπο  ολοκληρωμενο και συγκεκριμενο, τη μοιρα του Χριστου. Η  μοιρα του  Χριστου  κρυβει το μυστηριο της τραγωδιας του ανθρωπινου ζωου.
Ο  Χριστος οφειλε να πεθαινει  σε ολη  την διαρκεια     των αιωνων  και συνεχιζει να πεθαινει, γιατι ειναι η Ζωη.  Επομενως, υπαρχει, στο παρελθον  οπως και  στο παρον, ενα  βαθυ χασμα,  αγεφυρωτο,  αναμεσα στο ονειρο της ζωης   και στην ικανοτητα  του ανθρωπου να ζησει τη Ζωη.
Ο  Χριστος  οφειλε να πεθανει   γιατι ο ανθρωπος εξ, αιτιας  της ιδιας της δομης του, αγαπαει υπερβολικα τη Ζωη. Ειναι απλως ανικανος  να παρει  τη ζωη ετσι οπως αυτη εχει δημιουργηθει  απο το Θεο, και οπως εχει ρυθμιστει  απο τους  νομους της  ΖΩΙΚΗΣ  ΚΟΣΜΙΚΗΣ  ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ.

Ο  Χριστος  δεν πιστευε  οτι αυτος  κινουσε τον ωκεανο. Ονομαζε   τον εαυτο του  Υιο  του Ανθρωπου, πραγμα που  ηταν ολοτελα ακριβες. Ενιωθε  τι κρυβει  ο ωκεανος , το  δικο του  αιμα, και   οι δικες του  αισθησεις, και   το ελεγε μεγαλοφωνα. Ο Χριστος  ηξερε οτι  θα ερχοταν και οτι θα κανονιζε τα πεπρωμενα του ανθρωπινου γενους  . Αυτο  θα συμβει, οταν ο  ανθρωπος θα νιωσει  και θα γνωρισει το Θεο, οταν το  ριγος   στην επιφανεια του ωκεανου θα αντιληφθει οτι ειναι  το κατωτερο τμημα του ωκεανου, που προερχεται απο τον  ωκεανο  και επιστρεφει σε αυτον, οτι ειναι ενα  περαστικο  μα  υπεροχο γεγονος, αλλα τιποτα  παραπανω απο ενα ριγος  που ζωογονειται απο μια ενεργεια, απο μια κατευθυνση, απο μια κινηση οσο μονο αυτη διαρκει.  Η  βαθεια  σημασια  της  υπαρξης   ενος  ριγους  στην επιφανεια του ωκεανου  εντυπωνεται μεσα στο ιδιο του το ειναι: θελει  να ειναι  ενα κυματακι  που προχωρει στην επιφανεια  του νερου, χυνοντας ολογυρα  του μια ομορφη δεσμη απο θαλασσινη βροχη και σβηνοντας ετσι οπως  ηρθε. Η  αρχη ομως  του ριγους   διαρκει οσο διαρκει και ο ωκεανος. Ετσι, ας  προσπαθησουμε να συνειδητοποιησουμε  την αρχη γυρω απο την υπαρξη μας..Ο Χριστος  ξερει οτι ειναι ενα κυματακι που ερχεται απο τον ωκεανο και καλειται  να επιστρεψει στον ωκεανο. Εχει  τοσο πληρη συνειδηση αυτου του πραγματος  ωστε αυτο  και μονο αρκει για να θελησουν να τον σκοτωσουν.Οι  ανθρωποι  δεν ειναι ενθουσιασμενοι απο αυτη την αποκαλυψη, αναστατωνει την φιλοσοφια της ζωης τους.Αν ο  Χριστος  δεν ειχε κανει το μοιραιο λαθος να οικειοποιηθει, για μια στιγμη, τον τροπο  ζωης τους θα ειχε καταφερει  να τελειωσει την ζωη του ειρηνικα.

Ο  Χριστος, με την πληρη εννοια, ειναι ο Υιος του Ανθρωπου και πρεπει να διαβλεπουμε σε αυτον τον Υιο  του Θεου.Ειναι  και τα δυο ταυτοχρονα, αφου  ο Ανθρωπος  ειναι  ο Υιος  του Θεου ο οποιος ειναι ο Ωκεανος  της κοσμικης ενεργειας  της οποιας ο Ανθρωπος  ειναι ενα μικροσκοπικο κομματακι
ενα ριγος, που ερχεται απο τον Θεο  και πηγαινει προς το Θεο, επιστρεφοντας μεσα στα σπλαχνα  του
παγκοσμιου Πατερα. Ο Χριστος  ειχε συνειδηση  της βαθειας σημασιας  της υπαρξης του σαν ενα κυμα πανω στον ωκεανο, δηλαδη σαν Υιος του Θεου. << Ολοι ειστε ενθεοι και παιδια του Θεου>> τους  εξηγουσε  κι αυτοι τον σκοτωσαν, γιατι πιστευαν οτι αυτοι  κυβερνουσαν, τη γη κι οτι μπορουσαν να δωροδοκησουν τον Θεο  προσφεροντας του αιματηρες θυσιες  ζωων η περιτομες σε νεογεννητα αγορια η πλενοντας τα μιασμενα χερια τους χωρις να εξαγνιζουν τις ψυχες τους η επιχειρωντας  μεσα σε μια νοσηρη προσπαθεια ,  να ανακαλυψουν την  εννοια του Θεου μεσα σε σοφιστιες.Αυτο  ειναι μοιρα κολασμενων... Η  συμπεριφορα τους δεν εχει να κανει καθολου  με τη θρησκεια , πηγαζει  απο τη σαδιστικη βασανιστικη νευρωση που ειναι συνεπεια του μουδιασματος των λαγονων. Τα  ανθρωπακια   εκαναν  την θρησκεια  αυτο που εκαναν  και καθε πραγμα: την  προσαρμοσαν  στο δικο τους  τροπο  υπαρξης....... 


Βιλχελμ  Ραιχ
Αποσπασμα  απο το  βιβλιο  η  Δολοφονια  του  Χριστου.

ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙΝΟ

Πετυχαινοντας  την αυτοπραγματωση  η αλλαγη που συνεβη ηταν οτι  η ευχαριστηση και ο πονος  εχασαν την εξουσια που ειχαν πανω μου. Ελευθερωθηκα  απο την επιθυμια και τον φοβο. Ειδα  τον εαυτο μου πληρη, χωρις  την αναγκη  οποιουδηποτε  πραγματος. Ειδα  πως μεσα στον ωκεανο της καθαρης  επιγνωσης,πανω  στην επιφανεια της οικουμενικης  συνειδησης, τα αναριθμητα  κυματα   του φαινομενικου κοσμου  υψωνονταν και υποχωρουσαν χωρις  αρχη και τελος. Ως  συνειδηση,  ειναι  ολα ο εαυτος μου. Ως  συμβαντα  ειναι ολα δικα μου.  Υπαρχει  μια  μυστηριωδης  δυναμη που τα φροντιζει. Αυτη  η δυναμη ειναι η επιγνωση, ο Εαυτος, η Ζωη, ο Θεος,  η οποιοδηποτε αλλο  ονομα  θελετε να του δωσετε.  Ειναι  το  θεμελιο, το  εσχατο  στερεωμα ολων   οσα υπαρχουν, οπως  ακριβως ο χρυσος  αποτελει   τη  βαση  ολων των χρυσων κοσμηματων. Και  ειναι  τοσο στενα και βαθια  δικο  μας. Αφαιρεστε  το  ονομα και την μορφη  απο τα κοσμηματα  και τοτε ο χρυσος θα γινει φανερος. Ελευθερωθειτε  απο το ονομα και τη μορφη και απο τις επιθυμιες  και τους  φοβους που δημιουργουν, και τι θα μεινει;
Το  κενο απομενει. Αλλα  το κενο αυτο ειναι γεματο ως το χειλος. Ειναι  το  αιωνιο  δυναμικο, οπως  η συνειδηση  ειναι  το αιωνιο ενεργητικο.
Παρελθον, παρον και μελλον, ολα ειναι εκει . Και  απειρως  πιο   πολλα.
Η  επιγνωση δεν υποκειται  στο  χρονο. Ο χρονος  υπαρχει  μονο στη συνειδηση. Περα απο τη  συνειδηση, που ειναι  ο χρονος και ο  χωρος;
Μια  τρομακτικη  πολυπλοκη  λειτουργια  συμβαινει συνεχεια μεσα στο μυαλο και στο σωμα σας, το συνειδητοποιειτε αυτο;Καθολου. Ωστσο για καποιον  που βρισκεται   απεξω, ολα φαινονται να εξακολουθουν ευφυως  και σκοπιμως.Ολοκληρη   η προσωπικη ζωη μπορει να βυθιστει  σε μεγαλο βαθμο  κατω απο το κατωφλι της  συνειδησης και, παρολαυτα  να προχωρει λογικα και ομαλα.
Δεν φαινετε  φυσιολογικο, ομως τι ειναι φυσιολογικο;Μηπως η ζωη σας- που διακατεχεται απο  επιθυμιες και  φοβους, που  ειναι γεματη απο   συγκρουσεις και αγωνα  χωρις  νοημα και αχαρη- ειναι φυσιολογικη;Το   να εχετε   εντονα συνειδηση  του σωματος  σας ειναι φυσιολογικο; Το  να πληγωνεστε απο τα συναισθηματα  να  βασανιζεστε απο τις σκεψεις ειναι φυσιολογικο; Ενα  υγιες  σωμα, ενας υγιης  νους  ζουν και υπαρχουν  σε μεγαλο βαθμο  μη αντιληπτα απο τον κατοχο τους, μονο  περιστασικα , μεσω του πονου η της στενοχωριας , προκαλουν την προσοχη και την αντιληψη .
Γιατι  να μην εκτεινεται το ιδιο σε ολοκληρη την προσωπικη ζωη;  Μπορει  κανεις  να λειτουργει σωστα, ανταποκρινομενος καλα και πληρως σε οτιδηποτε  συμβαινει, χωρις να πρεπει σωνει και καλα  να το φερνει στην εστια της επιγνωσης.  Οταν ο  αυτοελεγχος  γινεται δευτερη φυση η επιγνωση  μετατοπιζει  την εστιαση της προς καποια βαθυτερα επιπεδα  υπαρξης  και δρασης.
Ο  πληρης  σκοπος  μιας  καθαρης  και συγκροτημενης   ζωης ειναι να απελευθερωσει τον ανθρωπο απο  τη  δουλεια του χαους και το επαχθες φορτιο της θλιψης. Η  προσωπικοτητα ειναι  απλως  και μονο  μια αντανακλαση του πραγματικου. Γιατι   δε θα πρεπει  η αντανακλαση να  απεικονιζει αληθινα  το πρωτοτυπο  ως κατι το αυτονοητο, αυτοματα; Χρειαζεται  το προσωπο να εχει καποια δικα του σχεδια;  Η ζωη  εκεινου, του οποιου αποτελει μια εκφραση,  θα το  καθοδηγησει.
Απο  τη  στιγμη που θα συνειδητοποιησετε, πως  το προσωπο ειναι απλως και μονο μια σκια της  πραγματικοτητας  αλλα οχι η  ιδια η πραγματικοτητα, θα παψετε οριστικα να εκνευριζεστε και να στενοχωριεστε. Συμφωνειτε  να καθοδηγειστε  απο μεσα σας  και η  ζωη γινετε ενα  ταξιδι  στο  αγνωστο....


Σρι   Νισαργκανταττα   Μαχαρατζ

Ο ΤΡΟΧΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Οταν κανεις  δεν εχει τιποτα  να χασει, γινεται θαρραλεος. Ατολμοι γινομαστε  μονο  οταν υπαρχει κατι στο οποιο  παραμενουμε αγκιστρωμενοι.
Ο  πολεμιστης δε θα μπορουσε να αφησει τιποτα στην τυχη. Στην  πραγματικοτητα επηρεαζει την εκβαση των γεγονοτων  με τη   δυναμη της  επιγνωσης  του και τον ακαμπτο σκοπο  του.
Αν  ενας  πολεμιστης  θελει να ανταποδωσει ολες τις χαρες που του  εχουν  κανει, και δεν εχει κανεναν συγκεκριμενο να στραφει, μπορει να απευθυνει  την προσφορα του στο πνευμα του   ανθρωπου. Το  αποθεμα που υπαρχει εκει ειναι παντα  πολυ μικρο και οτι  κι αν καταθεσει ειναι  παραπανω  απο αρκετο.
Αφου  τακτοποιει τον κοσμο  με τον πιο  ομορφο και φωτισμενο τροπο, ο  διανοουμενος γυριζει  στο σπιτι  του στις πεντε το  απογευμα  ακριβως  για  να ξεχασει την ομορφη ταξινομηση  που εχει καταφερει
Η  ανθρωπινη  μορφη  ειναι  ενα συμφυρμα ενεργειακων  πεδιων  που υφιστανται  στο συμπαν και το οποιο  σχετιζεται αποκλειστικα με τα ανθρωπινα  οντα.  Οι  σαμανοι   για να  τα  περιγραψουν χρησιμοποιουν την εκφραση ανθρωπινη μορφη, γιατι αυτα τα ενεργειακα πεδια εχουν   λυγισει και διαστρεβλωθει απο μια ολοκληρη  ζωη  γεματη συνηθειες   και καταχρησεις..
Ο  πολεμιστης γνωριζει  οτι  δεν μπορει  να αλλαξει, ωστοσο αναλαμβανει  να προσπαθησει για αυτη   την  αλλαγη. Ο πολεμιστης  ποτε δεν απογοητευεται  οταν αποτυγχανει στην προσπαθεια του να αλλαξει.  Αυτο ειναι το μονο πλεονεκτημα  που εχει ο πολεμιστης απεναντι στο  συνηθισμενο ανθρωπο.
Οι  πολεμιστες  πρεπει να ειναι  αμεμπτοι στη συνεχη προσπαθεια τους να αλλαξουν, ωστε να τρομαξουν την  ανθρωπινη  μορφη, και να την αποτιναξουν. Επειτα  απο χρονια  αμεμπτης  συμπεριφορας, φτανει μια στιγμη που η ανθρωπινη μορφη   δεν αντεχει αλλο και φευγει. Ειναι  σαν να λεμε οτι θα ερθει  μια στιγμη που τα ενεργειακα πεδια, διαστρεβλωμενα  απο μια ζωη γεματη συνηθειες, θα επανελθουν στην κανονικη τους κατασταση.Βεβαια, κανοντας αυτο, ο πολεμιστης  επηρεαζεται  βαθεια και μπορει ακομα και να πεθανει  πανω στη διαδικασια επαναφορας  των ενεργειακων πεδιων,  αλλα ενας αμεμπτος πολεμιστης  επιβιωνει παντα..
Η μοναδικη ελευθερια που εχουν οι πολεμιστες  ειναι να συμπεριφερονται  αμεμπτα. Η  αμεμπτη   συμπεριφορα δεν ειναι μονο ελευθερια. Ειναι  και ο μονος τροπος να αποτιναξει κανεις  την ανθρωπινη  μορφη.
Καθε  συνηθεια  χρειαζεται  ολα τα μερη της  για να λειτουργησει. Αν μερικα   μερη λειπουν  τοτε  η συνηθεια αποσυναρμολογειται. Η μαχη  δινεται   εδω, πανω στη γη. Ειμαστε  ανθρωπινα πλασματα.
Ποιος ξερει  τι μας περιμενει  η τι ειδους   δυναμεις διαθετουμε;
Ο  κοσμος  των ανθρωπων  κλυδωνιζεται και  οι ανθρωποι  κλυδωνιζονται κι αυτοι μαζι με τον κοσμο τους. Οι  πολεμιστες δεν εχουν καμια δουλεια να παρασυρονται  απο τα σκαμπανεβασματα των συνανθρωπων  τους.
Ο πυρηνας της  υπαρξης  μας  ειναι η διαδικασια της αντιληψης  και η μαγεια της υπαρξης μας ειναι η πραξη  της επιγνωσης. Η αντιληψη και η επιγνωση  αποτελουν μια μοναδικη, λειτουργικη   και αδιασπαστη  ενοτητα.
Ο δρομος  του πολεμιστη προσφερει  στον ανθρωπο νεα ζωη, και αυτη η ζωη πρεπει να ειναι πραγματικα νεα .Δεν  μπορει  να μεταφερει σε αυτη τη ζωη τους παλιους, χοντροκομμενους  τροπους του.
Τα ανθρωπινα  οντα αρεσκονται στο  να τους  λενε τι να κανουν αλλα  τους αρεσει  ακομα περισσοτερο να αντιδρουν   και να μην κανουν αυτο που τους  λενε. Ετσι  ομως εγκλωβιζονται στο  μισος για  αυτον που τους συμβουλεψε.
Ο   καθενας εχει αρκετη  προσωπικη δυναμη για κατι. Το  τεχνασμα  του πολεμιστη ειναι να απομακρυνει την προσωπικη του δυναμη απο την αδυναμια του να πραγματωσει  το σκοπο   του πολεμιστη.
Ο καθενας  μπορειο να δει, ωστοσο  διαλεγουμε να μη θυμομαστε  τι βλεπουμε..

Αποσπασματα  απο το Δευτερο   Κρικο  Δυναμης

Καρλος   Καστανεντα

Ο ΤΡΟΧΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Δεν  εχει σημασια το  πως  ανατραφηκε καποιος. Αυτο  που καθοριζει  τον τροπο δρασης  μας  ειναι  η προσωπικη  δυναμη. Ενας  ανθρωπος δεν  ειναι  παρα το αθροισμα  της προσωπικης του  δυναμης, και αυτο το  αθροισμα καθοριζει τον τροπο που ζει  και  πεθαινει.
Η  προσωπικη  δυναμη  ειναι μια αισθηση  κατι που μοιαζει με την   αισθηση   καποιου που ειναι τυχερος. Καποιος  αλλος  μπορει να το ονομασει ψυχικη διαθεση. Η προσωπικη  δυναμη  ειναι κατι  που αποκτα κανεις μεσα απο μια ζωη γεματη αγωνα.
Ο πολεμιστης  ενεργει λες  και γνωριζει τι κανει, ενω στην  πραγματικοτητα δε γνωριζει  τιποτα.
Ο   πολεμιστης δε γνωριζει  τυψεις για   οτι εχει κανει, επειδη το  να απομονωσει κανεις  τις πραξεις καποιου  χαρακτηριζοντας  τες  κακες, ασχημες η μοχθηρες ειναι σαν να προσδιδει αδικαιολογητη σπουδαιοτητα στον εαυτο. Το  θεμα εγκειται στο που δινει εμφασει ο καθενας. Η  κανουμε τους εαυτους  μας δυστυχεις η τους  κανουμε  δυνατους. Η δουλεια που πρεπει να γινει ειναι η ιδια.
Οι  ανθρωποι μας λενε  απο τη στιγμη  γεννιομαστε  οτι ο κοσμος  ειναι ετσι η ειναι  αλλιως, και  φυσικα δεν εχουμε αλλη επιλογη απο το να αποδεχτουμε οτι  ο  κοσμος ειναι οπως μας εχουν  πει  οι αλλοι.
Η  τεχνη   του  πολεμιστη  εγκειται  στην  εξισοροπηση   του  τρομου  του  να εισαι   ανθρωπος  με  το θαυμα  του να  εισαι   ανθρωπος...


Καρλος   Καστανεντα
Αποσπασμα  απο  το  Ταξιδι    στο  Ιξτλαν

Ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΓΟΝΙ

Ενας   φοινικας  εμφανιζεται   σπανια, γιαυτο  θεωρειται καλοτυχος  οιωνος..Τα παγονια συνεχεια δειχνουν τα φτερα  τους, γιαυτο  αιχμαλωτιζονται..
Εκεινο  που αντιλαμβανομαι, καθως το  αναλογιζομαι, ειναι το Ταο της  αποκρυψης και της αποκαλυψης, της καλης και κακης  τυχης.
Εκεινοι που ειναι  εξυπνοι και υπολογιζουν στο ταλεντο τους, που ειναι περηφανοι για την ικανοτητα τους, ευχαριστημενοι  και ανταγωνιστικοι, που αφιερωνουν  τη  σκεψη και την προσοχη τους σε εξωτερικοτητες, ειναι  πιθανο να επιφερουν πανω τους  κακη τυχη. Εκεινοι που ειναι  επιφυλακτικοι και αδιαφορουν για την ακτινοβολια  και την εξυπναδα, που αδειζουν την καρδια τους και ταπεινωνουν τον εαυτο τους, που κατευθυνουν την προσπαθεια τους  στην αυτοβελτιωση, τεινουν παντα  να φερνουν καλη τυχη στον  εαυτο τους.
Εκεινοι που προκαλουν την ατυχια τους   ειναι εκεινοι  που χρησιμοποιουν την ακτινοβολια τους εξωτερικα. Εκεινοι που προκαλουν την καλοτυχια τους ειναι εκεινοι που χρησιμοποιουν  την ακτινοβολια τους εσωτερικα....
Η εξωτερικη  εφαρμογη σημαινει αποδοχη του τεχνητου και χασιμο του αληθινου, φθορα της ζωτικοτητας και καταχρηση του  πνευματος, βαδισμα στο δρομο του θανατου.
Η εσωτερικη  εφαρμογη σημαινει  απαλλαγη απο την ψευτια και διατηρηση της ειλικρινιας, αυξηση  της ζωτικοτητας και θρεψει του πνευματος, επιστροφη στην πυλη   της ζωης..
Η καλη και η κακη τυχη, η ζωη  και ο θανατος  σχετιζονται αμεσα με την εσωτερικη η την εξωτερικη χρηση της  επιγνωσης...Γιαυτο  τα φωτισμενα ατομα   αποκοβουν τα εξωτερικα   για να κυβερνησουν τα  εσωτερικα, ενω  οι ανοητοι   ανθρωποι αγωνιζονται   για τα εξωτερικα, χανοντας με  αυτο τον τροπο τα εσωτερικα..
Αυτο  ειναι σαν τη διαφορα αναμεσα στη αποκρυψη  και την επιδειξη του φοινικα και του παγονιου, μεσω της οποιας  ο ενας φερνει  καλη τυχη και  το αλλο επιφερει συμφορα.
Ασφαλως πρεπει να προσεχουμε πως χρησιμοποιουμε  την επιγνωση μας.....

Κυνηγι  Νεκρης  Υλης
Το  Ταο   εχει γινει  σκοτεινο για τους  ανθρωπους- ποιος μπορει να αναγνωρισει την ουσια και τη ζωη;  Οι   ανθρωποι ανταγωνιζονται   για θεσεις και φημη και δεν μπορουν να απαλλαγουν   απο τα συναισθηματικα  μπλεξιματα. Ειναι  ικανοι μονο για ψευτικα πραγματα και να εκφραζουν αποψεις.
Ολοι   οι ανθρωποι αυτου του ειδους   κυνηγανε  νεκρη υλη.
Απαιτειται να διαθετει κανεις υπερβολικη  γενναιοτητα για να το αντιληφθει, να αποσπαστει και να αφυπνιστει...


ΛΙΟΥ    Ι- ΜΙΝΓΚ